Pink Floyd - Another Brick in the Wall

έχουμε συνηθίσει να χτίζουμε τείχη στις συναναστροφές μας , στις οικογένειές μας , στις δουλειές μας , στη συνείδηση μας ακόμα
και ποιά νάνε άραγε η αιτία για την οικοδόμηση μιας διαχωριστικής γραμμής, ενός φρούριου , μιάς ασφαλιστικής δικλύδας έτσι ώστε η προσωπικότητά μας να μείνει αλώβητη και αναλοίωτη σε μια ενδεχόμενη επίθεση...

ο φόβος είναι η αιτία φίλοι. ο φόβος για την ενδεχόμενη προσβολή αυτών που υποστηρίζουμε , για να διατηρήσουμε την αδιαμφιασβήτητη υπεροχή του εγώ μας, του υλικού και συναισθηματικού ¨πλούτου¨ μας.

ειλικρινά συγνώμη σε όσους προσπάθησα να γαλουχίσω με την όποια διακαιολογία του διλήματος ¨κοινονικοποίηση ή καταστροφή¨.

συνεχίζουμε να υποτάσουμε το ανθρώπινο γένος, την ίδια τη φύση μας , κοινωνικοποιοώντας την , σύμφωνα με τους νόμους του παράλογου όπως απέδειξε η λανθασμένη πορεία μας.

το χειρότερο? το κάνουμε συνειδητά !

ας πορευτούμε λοιπόν με τους κανόνες που επιβάλουμε , γιατί έτσι δεν 8α προσβληθεί ή εικόνα του καλού γονιού, του καλού συνάδελφου, του καλού συμπολίτη και κατά συνέπεια η εικόνα του αποδεκτού εγώ μας.

*αν σκεφτεί κανείς πόσα χρόνια πρίν δημιουργήθηκε το the wall και τόσα χρόνια ακόμα , αντί να γκρεμίσουμε το τείχος συνεχίζουμε να προσθέτουμε τούβλα , θα έχει ένα καλό λόγο αυτοκτονίας

ελπίζω ότι θα αλλάξω και κάποια στιγμή θα γκρεμίσω τα τείχη που δημιούργησα, αλλιώς θα βιώσω την τραγικότητα του συναισθηματικού μου θάνατου.