όλες οι επισκέψεις στην πόλη έχουν ένα διαφορετικό άρωμα. Η τελευταία μυρωδιά ήταν καθοριστική, σαν να με άγγιξε τo ίμπαλς. Ή φράση του¨πολίτη¨ άρη ήταν καταλιτική. Η πόλη σαν μαγικό χέρι σε παρασύρει στον πολιτισμό της , από βάρβαρο σε κάνει κοσμοπολίτη , αγκαλιάζει όλες τις ανασφάλεις σου και δημιουργεί βάση ,έχει το χάρισμα να σε αγαλιάσει και να σε εκπολιτίσει.
είναι η πόλη που έχει τις μνήμες πολιτισμών που δεν κατάφεραν να την αλλώσουν , απεναντίας της έδωσαν το χάρισμα να γίνει ή βασιλεύουσα , πράγμα που δεν μπορώ να εξηγήσω λογικά γιατί το πνεύμα της σκιάζει τα σπίτια , τους δρόμους , τα μνημεία, ίπταται πάνω της σαν πανάγια αγκαλιά και την σκεπάζει.
φτάνει και περισσεύει μια βόλτα , στην ιστικλάλ που πάντα θα είναι διαφορετική, όσες φορές και να την περπατήσεις όσα και αν γνωρίσεις σε αυτό το δρόμο κάθε φορά θα σου δώσει την αγαλίαση στη ψυχή, σαν να γνώρισες μόλις την μεγαλύτερη και αληθινότερη θρησκεία, θεέ μου αν υπάρχεις είσαι εκεί .
αυτή τη φορά είμαι πιό κοντά από ποτέ να παραδοθώ στην μαγεία της και είμαι σίγουρος ότι θα με κάνει παιδί της .

4 σχόλια:
Insallah! Επόμενος τίτλος του μπλόγκ? "panta-sthn-tr"
Tamam?
tsbi janem:-)
tabi tabi
canim (ανορθόγραφεεεε)
Δημοσίευση σχολίου