το μαύρο είναι ρεαλιστικό

θυμάσε τα παιδικά σου χρόνια? Ηταν σίγουρα στολισμένα με χρώματα, με αγάπη , Γεμάτα από παιγνίδια με τους φίλους σου τα καλοκαίρια μέχρι αργά το βράδυ , γεμάτα από την αγκαλιά και την φροντίδα των γονιών σου, ήταν Ρόζ.

Μετά στην εφηβεία ε? Εκεί που ανακάλυψες την μαγεία του κόσμου, τις μουσικές και τον έρωτα εκεί που νόμιζες ότι εσύ και κάποιοι άλλοι φίλοι σου θα τον αλλάζατε... ήταν Ρόζ.

Μετά παντρεύτηκες γιατί ήθελες το ροζ των παιδικών σου χρόνων να το ζωγραφίσεις στο δικό σου πίνακα , να δημιουργήσεις το δικό σου θέμα που θάταν βελτιωμένο .

Και ξεκίνησες τον πίνακα της ζωή σου με πρώτο χρώμα από την παλέτα , τί άλλο?το ρόζ. Ρόζ δήθεν γάμος με ροζ καλεσμένους , ροζ δεξίωση με ροζ τούρτα, ρόζ κολοκυθένια άμαξα.

Και μεγάλωσες και έκανες στα παιδιά σου αυτό που έκαναν οι γονείς σου σε σένα , μόνο που ήλπιζες ότι θα τόκανες καλύτερα και θα σε καμάρωναν γιατί ο πίνακας σου θάχε περισσότερη αξία γιατί θάχε περισσότερο ρόζ.

Μόνο που άρχισε το ρόζ σιγά σιγά να γκριζάρει να μαυρίζει, οι άνθρωποι που σε τροφοδοτούσαν με σιγουριά άρχισαν ένας ένας να πεθαίνουν , αυτοί που απέμειναν άρχισαν να σκληραίνουν να ψεκάζουν στη ζωή σου δηλητήριο και εσύ ξαφνικά ανακάλυψες τα σκοτεινά χρώματα και άρχισες να φοβάσαι.

Δεν μπορούσες να κάνεις αλλιώς, έπρεπε να το παλέψεις. Εντάξει παραδέχτηκες το τραγικό σου λάθος, το ρόζ της παιδικής σου και εφηβικής σου ηλικίας ήταν πλάνη, το κύριο χρώμα της ζωής είναι μαύρο και αντί να προσπαθήσεις να το γκριζάρεις σιγά σιγά και να το κάνεις χαρούμενο, εσύ ξεκίνησες με την πλάνη του ρόζ και τώρα τα βρήκες σκούρα.

Και το παλεύεις το παλεύεις , ανήγει το χρώμα του πίνακα , φεύγουν μερικές από τις μαύρες πινελιές , στην ουσία τις ξεχνάς και δεν σε ενοχλούν τόσο και αντιλαμβάνεσε ότι είσαι πλέον 40.Μπορεί και 50 η 60, δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία , είσαι ώριμος και κατάλαβες την πλάνη.
Το μαύρο είναι ρεαλιστικό

*Οποιεσδήποτε ομοιότητες με τις ζωές κάποιων, είναι τυχαίες.Η δημοσίευση δεν βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα