με όποια νάνε

Απόψε επειδή είναι παρασκευούλα και βάλαμε τον πω πώ μας λίγο κάτω που λένε, μετά από πολλές πολλές παρασκευούλες που τον κουνήσαμε μην πω τον χτυπήσαμε αλύπητα, σε πασχαλιές ελληνικές και σε πρωτομαγιές τουρκικέςς λέω να κάτσω να ασχοληθώ με το μπλογκάκι μου, ήδη του έκανα ένα γενναίο λίφτινγκ και κανείς δεν μούπε μεγειά φτού σας.

Αφού λοιπόν του διόρθωσα λίγο το απαράδεκτο μέχρι πρότινος παρουσιαστικό του και ως γνωστόν καλές οι αξύριστες κνίτισες(ρε μανία με το ξύρισμα χαχα ), αλλά έχουμε αλλάξει αιώνα, είπα να κάτσω να φτιάξω λίγο και το μέσα του μια και έχω χρόνο άπλετο και κέφι στο ζενίθ. Όχι δε μούκατσε καλό σταφ, δυό κολονάτα ποτήρια μερλότ ήπια.

θα σας ρίξω λοιπόν ένα ωραίο στοιχάκι , (ελπίζω να το βρώ στο νέτι) έτσι να μερακλώσετε γιατί πολύ το γουστάρω και είναι και πολύ πονετικό και εξεπλάγην που είναι του λευτέρη, γιατί δεν μου είναι συμπαθής αλλά γράφει κάτι πράματα που ανατριχιάζεις.

γιά ρίξτε μιά ματιά εδώ