!

Ούτε εγώ είχα διά8εση να γράψω , όπως πολλοί από εσάς ενδεχομένως...

Ο λόγος? ...τα παιδιά , ...τα σκυλιά, ...η δουλειά, ... οι συνεργάτες, ...οι φίλοι και άλλοι λόγοι.

Η Βουλγαρία, κατάντησε φυλακή , μου απέκλεισε όλα τα ενδεχόμενα ελευθερίας και σαν να μην έφτανε αυτό, τελικά κατάντησα να κάνω σαπόρτ, (πως το λένε ελληνικά ρε πούστη μου?) σε όλο τον κόσμο.

Και εγώ προσπα8ώ να κρατήσω τα μετόπισθεν, εύκολο πράγμα δεν λέω, αλλά ΑΦΟΡΗΤΑ βαρετό.

Καταρίφθησαν και άλλα δεδομένα , απλά πράγματα, φαγητό για δύο , τηλεόραση για δύο, ....
πολλά για δύο.

Η ιδέα της στιγμής πλέον δεν ενθουσιάζει, αν δεν είναι κάτι προγραμματισμένο δεν έχει μέλλον.

Το ταξίδι έχει απροσπέλαστα σύνορα , που είναι κάποια μή και κάποια δεν πρέπει. Τι και αν ξεπεράστηκαν τα τελωνεία , μπήκαν στην θέση τους κάποια σκληρότερα και απροσπέλαστα.

Να το αλλάξω, ή να του δώσω το χρόνο να αλλάξει μόνο του?