1 2 3 έρωτας

Εγώ μπλογκοπαίχνιδα δεν παίζω, το έχω ξεκαθαρίσει. Για να μην είμαι αγενής στην πρόσκληση της giorgia-is-comming to town , θα ενδώσω αν και για το ταπεραμέντο του "άνδρα" τα παιγνίδια αυτά θεωρούνται κοριστίστικα και συνεπώς είναι ντροπή να συμμετέχεις. Μη ρωτήσετε γιατί , θα πρέπει να ανατρέξω σε ψυχολογικές εξηγήσεις και δεν είναι του θέματος.



Θα γελάσετε, αλλά ο πρώτος μου έρωτας γύρο στα έξι, ήταν ένα..."παλτό"!

Ναι ένα κόκκινο παλτό με άσπρο γούνινο γιακά , που μέσα του τυλιγμένο ήταν μια συμμαθήτρια , η Νικολίτσα(τελικά μεταξύ μας υπάρχει ένα κοινό στοιχείο -το όνομα).



Το κόκκινο παλτό περνούσε από το δρόμο έξω από το σπίτι μου συχνά-πυκνά και στα παιδικά μου μάτια , φάνταζε τόσο εντυπωσιακό που κάποια στιγμή το είπα στη μάνα μου.Τραγικό λά8ος γιατί η αντίδραση της μαμάς ήταν,"καλά , την γύφτισσα ζήλεψες?" και εκεί γκρεμοτσακίστηκε ο έρωτας μου.



Το κοριτσάκι δεν ήταν γύφτισσα , απλά το κοινωνικό της στάτους ήταν κατώτερο από το δικό μας , η μαμά είχε αυτό το κόλημα προφανώς από την ευγενική καταγωγή της, ( η πραγματική μας οικονομική κατάσταση μεταφραζόταν με δυό λόγια ,τσιμέντο αντί για πλακάκι στο σπίτι, κουρτίνες αντί για ντουλάπια κουζίνας και πλυσταριό με καζάνι αντί ηλεκτρικού πλυντηρίου και ψυγείο με πάγο, αλλά δεν είχε καμμιά σημασία) , διότι το στάτους έχει να κάνει με την ευγενική καταγωγή και όχι με το χρήμα,στο κάτω κάτω η ανδρίτσαινα δεν είναι και κανένα κολοχώρι χαχα .



Σε κείνα το χρόνια(γύρω στο '70) με τον τρόπο που εγώ και οι φίλοι μου αντιλαμβανόμουν την ζωή και τους "έρωτες" το βίωμα ήταν κωμικοτραγικό. Τί εννοώ ...



Στον δεύτερο παιδικό έρωτα , ένα δυό χρόνια μετά με την "τζέλα" (από το αγγελική ), με την οποία ήταν ερωτευμένα όλα τα αγόρια του δημοτικού , πέσαν μπουνιές με τον φίλο μου τον δημήτρη, στην επιστροφή από το σχολείο, άνευ λόγου. Προφανώς ήταν και αυτός ερωτευμένος μαζί της και με την ανταλλαγή χαστουκιών , θεωρούσαμε ότι ο νικητής θα είχε το προβάδισμα στην καρδιά της τζέλας. Ακόμα θυμάμαι το κατακόκκινο πρόσωπο του συμμαθητή μου, δυστυχώς όμως δεν αποτέλεσε η νίκη μου , την προσοχή του ανεκπλήρωτου τελικά έρωτά μου.



Το μεγάλο γέλιο και η τεράστια ξεφτίλα, συνέβη όταν στην γειτονιά ήρθαν 2 κοπελίτσες ελληνοαυστραλέζες εκ των οποίων η μία ήταν θεά! Ξανθιά , πράσινο μάτι , κορμοστασιά αθλήτριας ενόργανης σε ψηλό σωματότυπο. Το τι σφαγή για την ματιά της με το φίλο μου τον φίλιππα έγινε, το τί χαστούκι και ελληνορωμαική πάλη έγινε για μιά ματιά της, δεν περιγράφεται! Φυσικά οι ματιές της κοπελίτσας ήταν όλο απορία για το κύλησμα εμένα και του φίλιππα στο δρόμο, όταν έβγαινε από το σπίτι που φιλοξενήτο.



Βλέπετε, ο τρόπος κατάκτησης του άλλου φύλλου δεν ήταν και τόσο ρομαντικός τουλάχιστον στην δική μας γενιά ,συμπεριλάμβανε πολύ ξύλο και χαστούκι.