θα πώ

την κακία μου πάλι, παρότι ήρ8α να γράψω κάτι γλυκό.
Αμέσως σκέφτηκα ότι, θα γκρινιάξω και 8α δώσω την εικόνα του υστερικά προκατηλειμένου στο πολυπληθές κοινό μου και άφησα τη σκέψη μου να αλλάξει ρότα, αλλά δεν μαφήνει , Ξέρεις όταν σε πιάνει ο οίστρος να γράψεις κάτι, άσχετα αν είναι η μεγαλύτερη μαλακία κολλάει το μυαλό σου και το γράφει.

Διαφώνησα αρκετά με το θέμα blogging Κυρίως μέσα μου και αυτός ήταν ο λόγος που κατάργησα τα δύο προηγούμενα , αναξιόλογα blogia μου.
Αν και το παρόν είναι εξίσου αναξιόλογο μαζί με πολλά άλλα , είδα ότι κάποιοι άνθρωποι εδώ έχουν να πούν κάτι και κάποιοι άλλοι απολύτως τίποτα .

Και στέκομαι σε αυτούς που έχουν το ταλέντο και το συναίσθημα να πούν κάτι. Κάποιοι από αυτούς επίσης έθαψαν την πέννα τους και έσκισαν τα σημειωματάρια τους αλλά κάποιοι οι πιό παθιασμένοι έφτιαξαν μερικά μικρά θαυματάκια.Γιατί τελικά ωριμάζει το blogging και ξέρεις και κάτι, το πιό παρήγορο? Ωριμάζουν οι συγγραφείς , γίνονται περισσότεροι και εκφράζονται πιό αληθινά.

Γιαυτό θα μπώ στο τριπάκι να βάλω φόλογουερς γιατί από μια μαλακία ποστάκι (σαν το δικό μου, )πατάς ένα κλίκ και ανακαλύπτεις μια ενδιαφέρουσα ανάρτηση.

Λές να έχασα το πά8ος μου για τη δουλειά και τόριξα στα τσίτσιρι?