το πνεύμα των χριστουγέννων

Λοιπόοοον, φέτος το μύνημα των χριστουγέννων μου τόδωσαν τα παιδάκια του παιδικού σταθμού του χωριού μας. Μαζί βουλγαράκια και γυφτάκια, (οι ίδιοι έτσι τα ξεχωρίζουν) , όμως η αγάπη δεν έχει φυλετικές διακρίσεις και οι δασκάλες εκεί, την δίνουν απλόχερα.


«Ο άγιος Βασίλης δεν θα ερχόταν φέτος να μοιράσει δώρα στα παιδάκια , γιατί η κακιά μάγισα του είχε κλέψει το καπέλο. Τα παιδιά απογοητεύτηκαν τόσο πολύ, αλλά ευτυχώς , κάποιοι καλοί χωρικοί έπιασαν την κλέφτρα κακιά μάγισσα.»

Όταν χρειάστηκε να δώσει εξηγήσεις στα παιδιά , γιατί έκλεψε το καπέλο του άγιου βασίλη, στην αρχή το αρνήθηκε πεισματικά , όμως πιάστηκε στα πράσα όταν βρέθηκε το καπέλο κάτω από την ποδιά της.

-Ξέρετεεε παιδιάα , θα σας πώ εντάξει, γιατί το έκανα. Έμαθα ότι ο άγιος βασίλης ερχόταν να σας μοιράσει δώρα, μοιράζει δώρα σε όλα τα παιδιά και εγώ, εγώ, τίποτα.
Κανείς δεν μου κάνει δώρο κανείς δεν με αγαπά, γιαυτό είμαι κακιά.

Οι χωρικοί και τα παιδιά με μια φωνή της είπαν:
-Κακιά μάγισα, αν δεν το ξανακάνεις εμείς σε αγαπάμε! Και θα σε αγαπάμε για πάντα!

-Αλήθεια λέτε? Οοοοο αν λέτε αλήθεια , είμαι τόσο χαρούμενη , μου αρέσει τόσο να είμαι καλή! Ποτέ ξανά δεν θα είμαι κακιά , ποτέ δεν θα σκεφτώ να ξανακάνω κάτι που θα στεναχωρήσει τους ανθρώπους . Είναι τόσο όμορφο να σε αγαπούν